Nino Moseshvili “5 Vibrations”
Nino Moseshvili’s non-figurative paintings, which balance on the verge between abstractive and expressive shapes, present their objects in such a way that they create the impression of attending the process of disintegration and creation of a form. As such, they produce an effect of the purposeful dynamics of energy. Forms are modeled through brush strokes and color gradations: flickering massifs of mountains and water, or underground subway stations, are accompanied by the effects of pulsation, flowing, spurting and cascading like a waterfall on the large-scale canvases. By imitating the “spillover” of color and energy, the artist manages to emotionally engage viewers in her visual system – to immerse them in the pictorial “whirlpools” of her own creation, to share the secrets of the underworld, or to take them to the breathtaking tops of mountains. By repeating these motifs and the manner of execution, the artist creates an opportunity to transform “objects” into symbolic and aesthetic categories. Her abstractions resemble mines charged with energy, the effect of stellar explosions, the flickering texture of galaxies, or the swirling motion of water. This is an imitation of the processes involved in creating and transforming the earth, which also reveals the danger of its demise. The artist synthesizes the emotional stream emanating from the works with the drama of being dragged into a whirlpool or an underworld, presenting the notion of her own creation in a mystical formula.
Baia Tsikoridze
ნინო მოსეშვილი “5 ვიბრაცია”
ნინო მოსეშვილის არაფიგურატიული ფერწერა, რომელიც აბსტაქციისა და ექსპრესიული ფორმადქმნადობის საზღვარზე ბალანსირებს, იმგვარად წარმოგვიდგენს ობიექტს, რომ ფორმის დაშლის და შექმნის პროცესზე დასწრების შთაბეჭდილება იქმნება, რითაც მხატვარი ენერგიის მიზანმიმართული დინამიკის ეფექტს ქმნის. მონასმით და ფერის გრადაციით მოდელირებული ფორმები – მთების და წყლის მოციმციმე მასივები, მეტროს მიწისქვეშა სადგურები – შესრულებული პულსაციის, დინებისა და ჭავლის ეფექტით, ჩანჩქერივით მოედინება დიდი ფორმატის ტილოებზე. ფერისა და ენერგიის “გადმოღვრის” იმიტაციით მხატვარი ახერხებს ემოციურად ჩაგვრთოს თავის შემოქმედებით სისტემაში, ჩაგვითრიოს მის მიერ შექმნილ ფერწერულ “მორევებში”, ქვესკნელის საიდუმლოებებს გვაზიაროს ან მთის სიმაღლეებზე აგვიტაცოს სუნთქვაშეკრულები. ამ მოტივთა გამეორებით და შესრულების მანერით მხატვარი “ობიექტთა” სიმბოლურ და ესთეტიკურ კატეგორიად გარდაქმნის შესაძლებლობას ქმნის. მისი აბსტრაქციები თითქოს ნაკადის ენერგიით დატენილი ნაღმებია, ვარსკვლავების აფეთქების ეფექტით, გალაქტიკების მოციმციმე ფაქტურით, წყლის ლივლივითა და დინამიკურობით. ეს სამყაროს შექმნის, გარდასახვის პროცესული იმიტაციაა, სამყაროს დასასრულის საშიშროებაც იგრძნობა. მხატვარი მორევში ჩათრევის, ქვესკნელში ჩაკარგვის დრამატიზმით მართავს ნამუშევრებიდან ჩვენკენ მომართულ ემოციურ ველს და მისტიკური ფორმულირებით წარმოადგენს საკუთარი შემოქმედების კონცეპტს.
ბაია წიქორიძე